Perspective Angelika
Promienie słoneczne, raziły mnie niemiłosiernie. Przewróciłam się, na druga stronę bardziej wtulając się w ciepła poduszkę. Podciągnęłam kołdrę, tak że zasłaniała mi teraz usta i polowe nosa. Zaciągnęłam się, zapachem męskich perfum z domieszka dymu papierosowego. Zmarszczyłam brwi i otworzyłam oczy, rozejrzałam się po całym pokoju. To zdecydowanie to nie był mój pokój, skrzywiłam się kiedy spojrzałam w stronę okna. Nienawidzę mieć kaca. Odkryłam się i stanęłam na równe nogi, przez co zrobiło mi się ciemno przed oczami. Przytrzymałam się ściany czekając aż przejdzie. Kiedy to coś już się skończyło, spojrzałam na swoje odbicie w lustrze, które stało naprzeciwko łózka. Zdziwiona spojrzałam jeszcze raz na siebie, miałam na sobie koszulkę z logiem " Kiss'ow", która sięgała połowy moich ud i bielizna, którą miałam wczoraj na sobie. Szybko rozejrzałam się, w poszukiwaniu jakiegoś nakrycia, które mogłabym na siebie zarzucić. Niestety nie znalazłam niczego, co mogłabym na siebie założyć. Zrezygnowana, naciągnęłam materiał na moje nogi, by zasłonił nieco więcej. Otworzyłam drzwi i rozejrzałam się gdzie jestem. Aktualnie znajdowałam się na pierwszym pietrze co mogłam wywnioskować z tego, że na końcu korytarza były schody. Ściany były pomalowane, na biało a dodatki typu drzwi, barierki od schodów czy ramki na ścianach były czarne. Wszystko było czyste i bardzo schludne, szlam korytarzem kierując się ku schodom ,oglądając zdjęcia, które wisiały na ścianach. Na pierwszym zdjęciu, był mały chłopiec. przytulając się najprawdopodobniej do swojej mamy, na następnym był ten sam mały blondynek, tyle że tym razem straszy, razem ze swoimi rodzicami. Zatrzymałam się, bo usłyszałam ciche pochrapywanie. Podeszłam do barierki i ujrzałam bruneta, który spal na kanapie, jednak jego zbyt długie nogi wstawały zza namiernika. Uśmiechnęłam się mimowolnie, to mile że zamiast mi kazać spać na kanapie, sam się na niej położył, a mi odstąpił swoje łóżko. Oparłam się o barierkę, i podłożyłam rękę pod brodę, chwile się mu przyglądałam. Dopiero po chwili zorientowanym się, że koc, którym najprawdopodobniej się przykrywał, leży na ziemi. Zeszłam po cichu po schodach i podniosłam go. Okryłam Andy'ego i postanowiłam, mu wynagrodzić to, że specjalnie spał na kanapie. Odszukałam pomieszczenie, które było kuchnią. Ściany były pokryte beżową farbą, a wyposażenie było nowoczesne. Podeszłam do podwójnej lodówki i wyjęłam, produkty potrzebne do zrobienia jajecznicy. W półkach, znalazłam patelkę i pokroiłam wcześniej znaleziona, szynkę. Zajęłam się robieniem naszego śniadania. Wstawiłam wodę w czajniku i znalazłam kubki, wsypałam do nich kawę. Zaczęłam szukać talerzy i kiedy już je, znalazłam nałożyłam na nie jedzenie. Kiedy woda się zagotowała zalałam kawę. Wyjęłam, sztućce i postanowiłam po cichu zanieść wszystko, na stolik przed kanapą. Wszystko już było przygotowane, postanowiłam obudzić chłopaka.
-Andy... Andy, wstawaj - zaczęłam potrząsać jego ramieniem, żeby go obudzić.
-Mamoo - powiedział przeciągle - daj mi jeszcze 10 minut... obiecuje, że nie spóźnię się do szkoły....
-Dzięki, że masz mnie za taką stara - zachichotałam.
-Co? - otworzył zaspane oczy - Aa... Coś się stało? - usiadł prosto i przeciągnął się, ukazując przy tym swój nagi tors. Zarumieniłam się i szybko przeniosłam wzrok na talerze.
-Nie... po prostu pomyślałam, że mogłabym ci się zrewanżować za to, że spałeś na kanapie i w ogóle... - spojrzał na mnie zdziwiony, na co tylko wzruszyłam ramionami.
-Dzięki ale nie musiałaś... - podrapał się po głowie. Usiadł przed stolikiem i chwycił kawę. Napił się i na jego ustach, uformował się uśmiech - Ufff już myślałem, że posłodziłaś. Nie przepadam za słodzoną kawą, cukier zabiera cały smak.
-Myślałam, że tylko ja tak myślę.
-No cóż, w takim razie jest nas dwóch - zaczął jeść, a ja się mu przypatrywałam czekając aż, powie czy jest chociaż trochę zjadliwa.
Promienie słoneczne, raziły mnie niemiłosiernie. Przewróciłam się, na druga stronę bardziej wtulając się w ciepła poduszkę. Podciągnęłam kołdrę, tak że zasłaniała mi teraz usta i polowe nosa. Zaciągnęłam się, zapachem męskich perfum z domieszka dymu papierosowego. Zmarszczyłam brwi i otworzyłam oczy, rozejrzałam się po całym pokoju. To zdecydowanie to nie był mój pokój, skrzywiłam się kiedy spojrzałam w stronę okna. Nienawidzę mieć kaca. Odkryłam się i stanęłam na równe nogi, przez co zrobiło mi się ciemno przed oczami. Przytrzymałam się ściany czekając aż przejdzie. Kiedy to coś już się skończyło, spojrzałam na swoje odbicie w lustrze, które stało naprzeciwko łózka. Zdziwiona spojrzałam jeszcze raz na siebie, miałam na sobie koszulkę z logiem " Kiss'ow", która sięgała połowy moich ud i bielizna, którą miałam wczoraj na sobie. Szybko rozejrzałam się, w poszukiwaniu jakiegoś nakrycia, które mogłabym na siebie zarzucić. Niestety nie znalazłam niczego, co mogłabym na siebie założyć. Zrezygnowana, naciągnęłam materiał na moje nogi, by zasłonił nieco więcej. Otworzyłam drzwi i rozejrzałam się gdzie jestem. Aktualnie znajdowałam się na pierwszym pietrze co mogłam wywnioskować z tego, że na końcu korytarza były schody. Ściany były pomalowane, na biało a dodatki typu drzwi, barierki od schodów czy ramki na ścianach były czarne. Wszystko było czyste i bardzo schludne, szlam korytarzem kierując się ku schodom ,oglądając zdjęcia, które wisiały na ścianach. Na pierwszym zdjęciu, był mały chłopiec. przytulając się najprawdopodobniej do swojej mamy, na następnym był ten sam mały blondynek, tyle że tym razem straszy, razem ze swoimi rodzicami. Zatrzymałam się, bo usłyszałam ciche pochrapywanie. Podeszłam do barierki i ujrzałam bruneta, który spal na kanapie, jednak jego zbyt długie nogi wstawały zza namiernika. Uśmiechnęłam się mimowolnie, to mile że zamiast mi kazać spać na kanapie, sam się na niej położył, a mi odstąpił swoje łóżko. Oparłam się o barierkę, i podłożyłam rękę pod brodę, chwile się mu przyglądałam. Dopiero po chwili zorientowanym się, że koc, którym najprawdopodobniej się przykrywał, leży na ziemi. Zeszłam po cichu po schodach i podniosłam go. Okryłam Andy'ego i postanowiłam, mu wynagrodzić to, że specjalnie spał na kanapie. Odszukałam pomieszczenie, które było kuchnią. Ściany były pokryte beżową farbą, a wyposażenie było nowoczesne. Podeszłam do podwójnej lodówki i wyjęłam, produkty potrzebne do zrobienia jajecznicy. W półkach, znalazłam patelkę i pokroiłam wcześniej znaleziona, szynkę. Zajęłam się robieniem naszego śniadania. Wstawiłam wodę w czajniku i znalazłam kubki, wsypałam do nich kawę. Zaczęłam szukać talerzy i kiedy już je, znalazłam nałożyłam na nie jedzenie. Kiedy woda się zagotowała zalałam kawę. Wyjęłam, sztućce i postanowiłam po cichu zanieść wszystko, na stolik przed kanapą. Wszystko już było przygotowane, postanowiłam obudzić chłopaka.
-Andy... Andy, wstawaj - zaczęłam potrząsać jego ramieniem, żeby go obudzić.
-Mamoo - powiedział przeciągle - daj mi jeszcze 10 minut... obiecuje, że nie spóźnię się do szkoły....
-Dzięki, że masz mnie za taką stara - zachichotałam.
-Co? - otworzył zaspane oczy - Aa... Coś się stało? - usiadł prosto i przeciągnął się, ukazując przy tym swój nagi tors. Zarumieniłam się i szybko przeniosłam wzrok na talerze.
-Nie... po prostu pomyślałam, że mogłabym ci się zrewanżować za to, że spałeś na kanapie i w ogóle... - spojrzał na mnie zdziwiony, na co tylko wzruszyłam ramionami.
-Dzięki ale nie musiałaś... - podrapał się po głowie. Usiadł przed stolikiem i chwycił kawę. Napił się i na jego ustach, uformował się uśmiech - Ufff już myślałem, że posłodziłaś. Nie przepadam za słodzoną kawą, cukier zabiera cały smak.
-Myślałam, że tylko ja tak myślę.
-No cóż, w takim razie jest nas dwóch - zaczął jeść, a ja się mu przypatrywałam czekając aż, powie czy jest chociaż trochę zjadliwa.
-Jak ci smakuje?
-Jest mega, serio dawno nie jadłem tak dobrej jajecznicy - uśmiechnął się szeroko, wzięłam kubek w ręce i zaczęłam powoli pic - nie będziesz jadła?
-Nie... nie jestem za bardzo głodna - posłałam mu uśmiech. Odłożył swój talerz i spojrzał na mnie z mina mordercy.
-Masz to natychmiast zjeść - syknął dalej mierząc mnie wściekłym spojrzeniem.
-Nie.
-Nie? Jak to nie?! Musisz jeść.
-Nie jestem głodna. - chłopak oparł głowę na rekach i policzył po cichu do 10 - chcesz to możesz to zjeść. O, i z łaski swojej nie krzycz tak, bo mnie boli głowa - westchnął cicho i pokręcił z niedowierzaniem głową. W ostateczności wziął mój talerz i zjadł. Upiłam kolejny łyk kawy.
-Jakim cudem się dzisiaj, u ciebie obudziłam? Jak to się stało, że spałam w twojej koszulce i czemu ty tu spałeś? -zapytałam cicho.
-Nie pamiętasz nic? - pokręciłam przecząco głową - więc kiedy wczoraj wyszliśmy, na fajkę zaczął cie, strasznie bolec brzuch. Stwierdziłaś że jak wrócisz, na parkiet to ci przejdzie. Jednak ja, się na to nie zgodziłem i zamówiłem taksówkę. Na początku, strasznie protestowałaś, kiedy powiedziałem że jedziemy do mnie. Jednak ostatecznie, nie miałaś nic do powiedzenia, bo kiedy taksówka podjechała pod mój dom, wziąłem cie, na ręce i wniosłem do domu. Zrobiłem ci, cieplej herbaty ale ona nic nie pomogła. Nagle zapytałaś gdzie jest łazienka i od razu tam pobiegłaś. Trzymałem ci włosy, chyba przez godzinę. Potem kazałem ci się położyć, w łóżku ale, że byłaś ubrana. Zaproponowałem ci żebyś założyła jakąś moja koszulkę i dresy, ale nie chciałaś się zgodzić na spodnie. Więc wyprzedzając twoje pytanie sama się przebrałaś. No i siedziałem z tobą aż nie usnęłaś. Spałem na kanapie, ponieważ poszedłem do kuchni, napić się czegoś, ale nie miałem już siły iść, do pokoju gościnnego - kiedy skończył opowiadać, swoja historie czułam, jakie moje policzki robią się czerwone.
-Boże... Andy przepraszam, że musiałeś mnie oglądać, w tym stanie i musiałeś wcześniej wyjść...- założyłam ręce na twarzy, żeby ukryć zawstydzenie.
-Hej! Spokojnie, nic się nie stało. W końcu jesteś moją dziewczyna! Zrobiłabyś dla mnie to samo! Jednak jeśli, tak bardzo chcesz się zrekompensować to... oczekuje tak pysznych, posiłków przynajmniej raz dziennie - posłał mi zadziorny uśmiech, przez co wybuchłam śmiechem.
-Zauważ proszę, że jestem twoja dziewczyna, na niby kochany. Więc z jedzenia nici.
-Musisz wszystko psuć? Już się cieszyłem, ze przynajmniej raz dziennie, będę mieć normalne jedzenie...- zrobił minę, naburmuszonego pięciolatka.
-No widzisz... życie nie chce ci iść, na rękę - poklepałam go po ramieniu i starałam się, stłumić śmiech przez co pewnie wyglądam jak hiena. Andy najwyraźniej to zauważył wiec wykorzystał moment, mojej nieuwagi, rzucił się na mnie i zaczął gilgotać.
-Wiec jak to było? Już wiem " życie nie chce ci iść na rękę". Tobie, w tym momencie też - i zaczął mnie jeszcze bardziej smyrać, nie wiem od czego byłam bardziej czerwona. Od tego, że brunet siedzi, na mnie okrakiem w samych bokserkach, a ja jestem tylko w cienkiej bluzce i bieliźnie, czy od śmiechu.
-Andy... błagam... przestań...- wydusiłam, przez napady śmiechu, chłopak na chwile przestał i złapał, mnie za ręce które, później przygwoździł nad moja głową.
-No wiec jak będzie z tym moim posiłkiem? - zachichotał.
-Ugh... dobra ale pość mnie już - w ułamku sekundy, już siedział, na swoim miejscu z kubkiem kawy w ręce. Pokręciłam głową z niedowierzaniem. Poprawiłam swoja koszulkę i usiadłam prosto. Prowadziliśmy luźną rozmowę, już przy drugim kubku kawy.
-Jest mega, serio dawno nie jadłem tak dobrej jajecznicy - uśmiechnął się szeroko, wzięłam kubek w ręce i zaczęłam powoli pic - nie będziesz jadła?
-Nie... nie jestem za bardzo głodna - posłałam mu uśmiech. Odłożył swój talerz i spojrzał na mnie z mina mordercy.
-Masz to natychmiast zjeść - syknął dalej mierząc mnie wściekłym spojrzeniem.
-Nie.
-Nie? Jak to nie?! Musisz jeść.
-Nie jestem głodna. - chłopak oparł głowę na rekach i policzył po cichu do 10 - chcesz to możesz to zjeść. O, i z łaski swojej nie krzycz tak, bo mnie boli głowa - westchnął cicho i pokręcił z niedowierzaniem głową. W ostateczności wziął mój talerz i zjadł. Upiłam kolejny łyk kawy.
-Jakim cudem się dzisiaj, u ciebie obudziłam? Jak to się stało, że spałam w twojej koszulce i czemu ty tu spałeś? -zapytałam cicho.
-Nie pamiętasz nic? - pokręciłam przecząco głową - więc kiedy wczoraj wyszliśmy, na fajkę zaczął cie, strasznie bolec brzuch. Stwierdziłaś że jak wrócisz, na parkiet to ci przejdzie. Jednak ja, się na to nie zgodziłem i zamówiłem taksówkę. Na początku, strasznie protestowałaś, kiedy powiedziałem że jedziemy do mnie. Jednak ostatecznie, nie miałaś nic do powiedzenia, bo kiedy taksówka podjechała pod mój dom, wziąłem cie, na ręce i wniosłem do domu. Zrobiłem ci, cieplej herbaty ale ona nic nie pomogła. Nagle zapytałaś gdzie jest łazienka i od razu tam pobiegłaś. Trzymałem ci włosy, chyba przez godzinę. Potem kazałem ci się położyć, w łóżku ale, że byłaś ubrana. Zaproponowałem ci żebyś założyła jakąś moja koszulkę i dresy, ale nie chciałaś się zgodzić na spodnie. Więc wyprzedzając twoje pytanie sama się przebrałaś. No i siedziałem z tobą aż nie usnęłaś. Spałem na kanapie, ponieważ poszedłem do kuchni, napić się czegoś, ale nie miałem już siły iść, do pokoju gościnnego - kiedy skończył opowiadać, swoja historie czułam, jakie moje policzki robią się czerwone.
-Boże... Andy przepraszam, że musiałeś mnie oglądać, w tym stanie i musiałeś wcześniej wyjść...- założyłam ręce na twarzy, żeby ukryć zawstydzenie.
-Hej! Spokojnie, nic się nie stało. W końcu jesteś moją dziewczyna! Zrobiłabyś dla mnie to samo! Jednak jeśli, tak bardzo chcesz się zrekompensować to... oczekuje tak pysznych, posiłków przynajmniej raz dziennie - posłał mi zadziorny uśmiech, przez co wybuchłam śmiechem.
-Zauważ proszę, że jestem twoja dziewczyna, na niby kochany. Więc z jedzenia nici.
-Musisz wszystko psuć? Już się cieszyłem, ze przynajmniej raz dziennie, będę mieć normalne jedzenie...- zrobił minę, naburmuszonego pięciolatka.
-No widzisz... życie nie chce ci iść, na rękę - poklepałam go po ramieniu i starałam się, stłumić śmiech przez co pewnie wyglądam jak hiena. Andy najwyraźniej to zauważył wiec wykorzystał moment, mojej nieuwagi, rzucił się na mnie i zaczął gilgotać.
-Wiec jak to było? Już wiem " życie nie chce ci iść na rękę". Tobie, w tym momencie też - i zaczął mnie jeszcze bardziej smyrać, nie wiem od czego byłam bardziej czerwona. Od tego, że brunet siedzi, na mnie okrakiem w samych bokserkach, a ja jestem tylko w cienkiej bluzce i bieliźnie, czy od śmiechu.
-Andy... błagam... przestań...- wydusiłam, przez napady śmiechu, chłopak na chwile przestał i złapał, mnie za ręce które, później przygwoździł nad moja głową.
-No wiec jak będzie z tym moim posiłkiem? - zachichotał.
-Ugh... dobra ale pość mnie już - w ułamku sekundy, już siedział, na swoim miejscu z kubkiem kawy w ręce. Pokręciłam głową z niedowierzaniem. Poprawiłam swoja koszulkę i usiadłam prosto. Prowadziliśmy luźną rozmowę, już przy drugim kubku kawy.
-Tak właściwie to gdzie są moje ubrania? - wypaliłam nagle ,brunet dokładnie mi się przyjrzał, co mnie lekko zdziwiło jednak nic nie powiedziałam .
-Tego też nie pamiętasz? Kompletnie nic? Zero? - pokręciłam przecząco głową. - Jak by ci tu to wytłumaczyć ..
-Jak najszybciej..- oparłam się o oparcie kanapy .Usłyszałam odchrząkniecie, a zaraz potem cichy śmiech.
- Skoro tak mówisz... Miałaś iść spać wiec dałem ci ubrania, jednak ty chciałaś iść oglądać kucyki pony. Powiedziałem ci, że masz się przebrać, a potem się zastanowimy .Wyszedłem i zaczekałem, aż się przebierzesz. Kiedy mnie zwołałaś otworzyłem drzwi ,a pierwsze co mnie powitało, to spodnie którymi rzuciłaś mi w twarz, bo jak wcześniej wspomniałem nie chciałaś ich. Kiedy zapytałem się czemu ich nie założyłaś to stwierdziłaś, że są nie wygodne i powiedziałaś, że chcesz oglądać kucyki pony albo batmana. Gdyby nie to, że wiedziałem, że dalej boli cie brzuch to skusiłbym się na batmana. Kiedy się nie zgodziłem, zaczęłaś rzucać we mnie reszta ubrań, kiedy już się znudziłaś to usiadłaś na ziemi i patrzyłaś na mnie spod przymrożonych powiek. Zrezygnowany posprzątałam, twoje ubrania i położyłem je na pralce.Wiec jeśli ich nie wyrzuciłaś, to dalej tam są - spojrzałam, na niego zdziwiona, jego historia mnie coraz bardziej pogrąża.
-Nie mówisz poważnie, prawda?
-Aż tak, nie umiem zmyślać - posłał mi słaby uśmiech. Mam ochotę, przybić sobie piątkę z twarzą.-Dobra, nie mówmy o tym. Jeśli chcesz się umyć, to łazienka jest na piętrze, ostatnie drzwi na prawo. A ja tu posprzątam, skoro ty przygotowałaś.
-Na pewno? Mogę ci pomóc, to nie problem - spojrzałam na niego, w jego oczach tańczyły radosne płomyki. Nie wiedziałam jednak z jakiego to powodu.
-Nie, spokojnie poradzę sobie. Ręczniki, są w półce kolo umywalki. Pokiwałam głową na znak że rozumiem, podniosłam się i naciągnęłam koszulkę,tak żeby nie było widać niczego. Jednak nie byłabym sobą, gdybym przynajmniej dwa razy nie pomyliła drzwi. Kiedy znalazłam, już odpowiednie i je otworzyłam pierwsze co rzuciło mi się w oczy to duża biała wanna pod oknem naprzeciwko wejścia. Po lewej stronie znajdowała się umywalka ze złotymi dodatkami, po prawej natomiast znajdowała się ubikacja, a zaraz koło niej kosz na pranie i pralka. Właśnie! Podeszłam do pralki i zauważyłam swoje ubrania. Upewniłam się, że zamknęłam drzwi. Ściągnęłam z siebie koszulkę i bieliznę w miedzy czasie na puszczając ciepłej wody do wanny. Usiadłam na brzegu i czekałam aż woda się na leje, znalazłam w szafce sól do kąpieli nasypałam jej tam trochę i z uśmiechem na ustach weszłam do wanny. Podobnie jak male dziecko zaczęłam bawić się piana. Kiedy woda trochę ostygła zaczęłam myc włosy szamponem Andy'ego.
-Angela ?Jak skończysz się kapać to nie ubieraj się w tamte rzeczy - powiedział brunet przez powłokę drzwi.
-Dlaczego?
-Bo podejrzewam, że nie chcesz ubierać się w brudne ubrania.
-W takim razie mam paradować po twoim domu w samym ręczniku?! - zapytałam już bardziej zirytowana.
-Nie... po prostu przyniosę ci zaraz ubrania na zmianę. Daj mi 20 minut, podejrzewam, że do tego czasu i tak nie zdążysz doprowadzić się do porządku - na koniec zaśmiał się, a ja przewróciłam oczami.
-Nie chce chodzić w ubraniach jakiejś laski.
-Zaufaj mi nie będziesz. Po prostu, daj mi te jebane 20 minut.
-Jak tam sobie chcesz...- mruknęłam pod nosem.
-Słyszałem!-po tych słowach usłyszałam oddalający się odgłos uderzania botów o podłogę.
XXX
Kiedy już skończyłam się myc, czekałam owinięta w puchaty ręcznik na Andy'ego w łazience. W końcu usłyszałam pukanie.
-Mogę wejść?
-Jeśli musisz, ale obiecuje ci że jeśli zaczniesz się gapić to ci przywalę!
-Dobra! Ale wiedz że psujesz cala zabawę - drzwi się otworzyły, a przez nie wszedł chłopak z ręka na oczach a w drugiej trzymał jakieś ubrania i kosmetyczkę. Chwila... to nie byle jakie ubrania i kosmetyczka. To jest MOJE. Już miałam się odzywać gdy zobaczyłam, że niebieskooki odsuwa od siebie dwa palce przez co możne mnie zobaczyć. Mocniej ścisnęłam ręcznik na sobie i pierwsze co trafiło mi się pod ręke, a w tym przypadku żel pod prysznic poleciało w stronę chłopaka i walnęło go w ramie.
-Ała kurwa to boli! Nie rzucaj we mnie!
-Mówiłam ci że jak będziesz się gapił to cie walne! - czułam jak moje policzki płoną, mój towarzysz zdjął rękę, podszedł do mnie i podał mi wszystkie rzeczy.
-Miałem wysłać któregoś z chłopców po twoje rzeczy ale stwierdziłem, że będziesz czuła się lepiej jeśli ja ci je przywiozę.
-Grzebałeś w mojej bieliźnie?! I skąd do cholery miałeś klucze żeby tam wejść?! - zapytałam, a mój głos podskoczył o oktawę - wziąłem twoje klucze, które były w twojej torebce - powiedział niewzruszony.
-Jak najszybciej..- oparłam się o oparcie kanapy .Usłyszałam odchrząkniecie, a zaraz potem cichy śmiech.
- Skoro tak mówisz... Miałaś iść spać wiec dałem ci ubrania, jednak ty chciałaś iść oglądać kucyki pony. Powiedziałem ci, że masz się przebrać, a potem się zastanowimy .Wyszedłem i zaczekałem, aż się przebierzesz. Kiedy mnie zwołałaś otworzyłem drzwi ,a pierwsze co mnie powitało, to spodnie którymi rzuciłaś mi w twarz, bo jak wcześniej wspomniałem nie chciałaś ich. Kiedy zapytałem się czemu ich nie założyłaś to stwierdziłaś, że są nie wygodne i powiedziałaś, że chcesz oglądać kucyki pony albo batmana. Gdyby nie to, że wiedziałem, że dalej boli cie brzuch to skusiłbym się na batmana. Kiedy się nie zgodziłem, zaczęłaś rzucać we mnie reszta ubrań, kiedy już się znudziłaś to usiadłaś na ziemi i patrzyłaś na mnie spod przymrożonych powiek. Zrezygnowany posprzątałam, twoje ubrania i położyłem je na pralce.Wiec jeśli ich nie wyrzuciłaś, to dalej tam są - spojrzałam, na niego zdziwiona, jego historia mnie coraz bardziej pogrąża.
-Nie mówisz poważnie, prawda?
-Aż tak, nie umiem zmyślać - posłał mi słaby uśmiech. Mam ochotę, przybić sobie piątkę z twarzą.-Dobra, nie mówmy o tym. Jeśli chcesz się umyć, to łazienka jest na piętrze, ostatnie drzwi na prawo. A ja tu posprzątam, skoro ty przygotowałaś.
-Na pewno? Mogę ci pomóc, to nie problem - spojrzałam na niego, w jego oczach tańczyły radosne płomyki. Nie wiedziałam jednak z jakiego to powodu.
-Nie, spokojnie poradzę sobie. Ręczniki, są w półce kolo umywalki. Pokiwałam głową na znak że rozumiem, podniosłam się i naciągnęłam koszulkę,tak żeby nie było widać niczego. Jednak nie byłabym sobą, gdybym przynajmniej dwa razy nie pomyliła drzwi. Kiedy znalazłam, już odpowiednie i je otworzyłam pierwsze co rzuciło mi się w oczy to duża biała wanna pod oknem naprzeciwko wejścia. Po lewej stronie znajdowała się umywalka ze złotymi dodatkami, po prawej natomiast znajdowała się ubikacja, a zaraz koło niej kosz na pranie i pralka. Właśnie! Podeszłam do pralki i zauważyłam swoje ubrania. Upewniłam się, że zamknęłam drzwi. Ściągnęłam z siebie koszulkę i bieliznę w miedzy czasie na puszczając ciepłej wody do wanny. Usiadłam na brzegu i czekałam aż woda się na leje, znalazłam w szafce sól do kąpieli nasypałam jej tam trochę i z uśmiechem na ustach weszłam do wanny. Podobnie jak male dziecko zaczęłam bawić się piana. Kiedy woda trochę ostygła zaczęłam myc włosy szamponem Andy'ego.
-Angela ?Jak skończysz się kapać to nie ubieraj się w tamte rzeczy - powiedział brunet przez powłokę drzwi.
-Dlaczego?
-Bo podejrzewam, że nie chcesz ubierać się w brudne ubrania.
-W takim razie mam paradować po twoim domu w samym ręczniku?! - zapytałam już bardziej zirytowana.
-Nie... po prostu przyniosę ci zaraz ubrania na zmianę. Daj mi 20 minut, podejrzewam, że do tego czasu i tak nie zdążysz doprowadzić się do porządku - na koniec zaśmiał się, a ja przewróciłam oczami.
-Nie chce chodzić w ubraniach jakiejś laski.
-Zaufaj mi nie będziesz. Po prostu, daj mi te jebane 20 minut.
-Jak tam sobie chcesz...- mruknęłam pod nosem.
-Słyszałem!-po tych słowach usłyszałam oddalający się odgłos uderzania botów o podłogę.
XXX
Kiedy już skończyłam się myc, czekałam owinięta w puchaty ręcznik na Andy'ego w łazience. W końcu usłyszałam pukanie.
-Mogę wejść?
-Jeśli musisz, ale obiecuje ci że jeśli zaczniesz się gapić to ci przywalę!
-Dobra! Ale wiedz że psujesz cala zabawę - drzwi się otworzyły, a przez nie wszedł chłopak z ręka na oczach a w drugiej trzymał jakieś ubrania i kosmetyczkę. Chwila... to nie byle jakie ubrania i kosmetyczka. To jest MOJE. Już miałam się odzywać gdy zobaczyłam, że niebieskooki odsuwa od siebie dwa palce przez co możne mnie zobaczyć. Mocniej ścisnęłam ręcznik na sobie i pierwsze co trafiło mi się pod ręke, a w tym przypadku żel pod prysznic poleciało w stronę chłopaka i walnęło go w ramie.
-Ała kurwa to boli! Nie rzucaj we mnie!
-Mówiłam ci że jak będziesz się gapił to cie walne! - czułam jak moje policzki płoną, mój towarzysz zdjął rękę, podszedł do mnie i podał mi wszystkie rzeczy.
-Miałem wysłać któregoś z chłopców po twoje rzeczy ale stwierdziłem, że będziesz czuła się lepiej jeśli ja ci je przywiozę.
-Grzebałeś w mojej bieliźnie?! I skąd do cholery miałeś klucze żeby tam wejść?! - zapytałam, a mój głos podskoczył o oktawę - wziąłem twoje klucze, które były w twojej torebce - powiedział niewzruszony.
-Grzebałeś, w mojej torebce?!
-No tak, przecież mowie...
-I mówisz to tak obojętnie?! To było włamanie!
-Nie moja droga. Otóż włamaniem można nazwać to gdy ktoś, rozwali zamek w twoich drzwiach, albo coś w tym stylu. Jednak kiedy kulturalnie otwiera, drzwi kluczem i nie zostawi, za sobą syfu to nie można tego tak nazwać
-Nie moja droga. Otóż włamaniem można nazwać to gdy ktoś, rozwali zamek w twoich drzwiach, albo coś w tym stylu. Jednak kiedy kulturalnie otwiera, drzwi kluczem i nie zostawi, za sobą syfu to nie można tego tak nazwać
-Jesteś głupi - westchnęłam cicho i pokręciłam głową
-A może jakieś małe dziękuje?
-Dzięki... - podniosłam głowę, tak żeby móc spojrzeć na jego twarz, na której malował się zadziorny uśmiech - a teraz jeśli skończyłeś, to proszę cie uprzejmie wyjdź bo mam zamiar się ubrać.
-Ale...
-WYNOCHA - powiedziałam przez zaciśnięte zęby, brunet bez słowa potruchtał do drzwi. Położyłam przyniesione przez chłopaka ubrania na umywalce i zaczęłam wycierać ciało. Kiedy już skończyłam tą czynność podeszłam do kupki moich rzeczy, jednak kiedy zobaczyłam co ten kretyn mi przywiózł aż kleknęłam. Spojrzałam na moje najbardziej obcisłe spodnie jakie miałam w szafie i jak się okazało nie moją bluzkę z nazwą zespołu jakiego nie znałam. Bielizna była jeszcze lepsz, a mianowicie czarna koronkowa.. można rzec, że była dość seksowna.
-Dzięki... - podniosłam głowę, tak żeby móc spojrzeć na jego twarz, na której malował się zadziorny uśmiech - a teraz jeśli skończyłeś, to proszę cie uprzejmie wyjdź bo mam zamiar się ubrać.
-Ale...
-WYNOCHA - powiedziałam przez zaciśnięte zęby, brunet bez słowa potruchtał do drzwi. Położyłam przyniesione przez chłopaka ubrania na umywalce i zaczęłam wycierać ciało. Kiedy już skończyłam tą czynność podeszłam do kupki moich rzeczy, jednak kiedy zobaczyłam co ten kretyn mi przywiózł aż kleknęłam. Spojrzałam na moje najbardziej obcisłe spodnie jakie miałam w szafie i jak się okazało nie moją bluzkę z nazwą zespołu jakiego nie znałam. Bielizna była jeszcze lepsz, a mianowicie czarna koronkowa.. można rzec, że była dość seksowna.
Zniesmaczona ubrałam się i zaczęłam się malować uprzednio myjąc zęby.
Otworzyłam drzwi i zanim zdążyłam wyjść natknęłam się na bruneta który opierał się o ścianę na przeciwko łazienki.
-Czemu nie przywiozłeś mi mojej koszulki?
-Bo twoje nie są tak ładne jak moje - powiedział i wzruszył ramionami - i nie myliłem się.
-Ugh...-dopiero teraz zauważyłam, że też się przebrał. Maił na sobie, czarna koszule z krótkim rękawem i odpiętym pierwszym guziczkiem, a do tego czarne rurki z dziurami na kolanach. Włosy rozpuścił przez co sięgały mu do ramion, są zaskakująco zadbane jak na faceta. Gdybym tylko mogła to podeszłabym do niego i ich dotknęła.
-Zrób zdjęcie, starczy na dłużej - wyszczerzył się, ukazując przy tym, śnieżno białe zęby. Poczułam się zażenowana tym co powiedział i tym o czym myślałam - ładnie ci w tej koszulce, zatrzymaj ją.
-Nie mogę. Należy do ciebie, nie będę ci jej zabierać - założyłam ręce na piersi i oparłam się o framugę drzwi.
-Spokojnie, mam jeszcze kilka koszulek tego zespołu - uśmiechnął się, a ja nie wiedziałam co go tak cieszy.
-Jak sobie tam uważasz... dziękuje - spojrzałam mu w oczy przez co jego uśmiech się poszerzył o ile to jeszcze w ogóle możliwe - będę się już zbierać...
-Nie zostaniesz? Myślałem, że może zjemy razem obiad i może obejrzymy jakiś film albo serial.-podrapał się po głowie.
-Nie wiem, czy to dobry pomysł. Nie chce, ci się narzucać.
-Nie bądź głupia, to nie jest problem.- jednym krokiem pokonał, dzielącą nas przestrzeń i przełożył ramie przez moją głowę. Dzięki czemu ,teraz leży na moich barkach - Na co masz ochotę? Masz do wyboru pizze, albo pizze ewentualnie gdybyś nie chciała, pierwszych dwóch propozycji to możesz wybrać pizze.
-Hm...- udałam, że się zastanawiam - to trudny wybór, jednak chyba wybiorę pizze.
Otworzyłam drzwi i zanim zdążyłam wyjść natknęłam się na bruneta który opierał się o ścianę na przeciwko łazienki.
-Czemu nie przywiozłeś mi mojej koszulki?
-Bo twoje nie są tak ładne jak moje - powiedział i wzruszył ramionami - i nie myliłem się.
-Ugh...-dopiero teraz zauważyłam, że też się przebrał. Maił na sobie, czarna koszule z krótkim rękawem i odpiętym pierwszym guziczkiem, a do tego czarne rurki z dziurami na kolanach. Włosy rozpuścił przez co sięgały mu do ramion, są zaskakująco zadbane jak na faceta. Gdybym tylko mogła to podeszłabym do niego i ich dotknęła.
-Zrób zdjęcie, starczy na dłużej - wyszczerzył się, ukazując przy tym, śnieżno białe zęby. Poczułam się zażenowana tym co powiedział i tym o czym myślałam - ładnie ci w tej koszulce, zatrzymaj ją.
-Nie mogę. Należy do ciebie, nie będę ci jej zabierać - założyłam ręce na piersi i oparłam się o framugę drzwi.
-Spokojnie, mam jeszcze kilka koszulek tego zespołu - uśmiechnął się, a ja nie wiedziałam co go tak cieszy.
-Jak sobie tam uważasz... dziękuje - spojrzałam mu w oczy przez co jego uśmiech się poszerzył o ile to jeszcze w ogóle możliwe - będę się już zbierać...
-Nie zostaniesz? Myślałem, że może zjemy razem obiad i może obejrzymy jakiś film albo serial.-podrapał się po głowie.
-Nie wiem, czy to dobry pomysł. Nie chce, ci się narzucać.
-Nie bądź głupia, to nie jest problem.- jednym krokiem pokonał, dzielącą nas przestrzeń i przełożył ramie przez moją głowę. Dzięki czemu ,teraz leży na moich barkach - Na co masz ochotę? Masz do wyboru pizze, albo pizze ewentualnie gdybyś nie chciała, pierwszych dwóch propozycji to możesz wybrać pizze.
-Hm...- udałam, że się zastanawiam - to trudny wybór, jednak chyba wybiorę pizze.
Oboje wybuchliśmy śmiechem i zeszliśmy na dół, ja poszłam poszukać czegoś w telewizji a Andy poszedł po talerze i szklanki. Wszystko byłoby idealne, gdyby nie to ze pokłóciliśmy się o to kto zapłaci za pizze. Andy chciał zapłacić sam, bo stwierdził że to on namawiał mnie żebym została, jednak ja uważałam ze możemy się złożyć. Nie jestem typem dziewczyny która, tylko czeka na to aż facet będzie jej wszystko fundował.
- Dobra! Jak tam sobie chcesz! - fuknęłam zła i usiadłam na sofie, chłopak zadzwonił w końcu po nasze jedzenie.
-Dzień dobry, poproszę dwie duże pizzy. Tak, jedna hawajska a druga devil - podał jeszcze adres i usiadł koło mnie - Co ci?
-Dla kogo zamówiłeś hawajska? - spytałam i zmarszczyłam nos.
-No dla ciebie, przecież nie dla siebie.
-No chyba właśnie dla siebie. Ja biorę devil'a a ty wcinaj te ananasy - powiedziałam słodkim głosem, brunet spojrzał na mnie i popukał się w głowę.
-No mniejsza i tak będziesz jadł ananasa. W telewizji nic nie ma - założyłam ręce na piersi i spojrzałam się z wyrzutem na płaskie pudło przed nami.
-Nie pomyślałaś o tym żeby pościć coś z laptopa?
-Tak geniuszu, bo ja muszę o wszystkim myśleć - dźgnęłam go paznokciem w tors. Pokręcił z dezaprobatą głową i poszedł do góry najprawdopodobniej po laptopa. Po jakichś pięciu minutach, wrócił niosąc pod ręką srebrnego laptopa z tandetnym jabłuszkiem. Tsa... mówię, że jest tandetny a mam takiego samego brawo... Ponownie usiadł koło mnie i położył sobie urządzenie na kolanach.
-Oj nie nie! Ja wybieram!- zabrałam mu urządzenie i pokazałam mu język. Wyszukalam pierwszy sezon zaklinaczki duchów i zerknęłam kątem oka na mojego towarzysza.
-Jak chcesz to oglądać, to włącz czwarty sezon - spojrzałam na niego zdziwiona - no co? Oglądałem to, bo Ashley jest wiernym fanem, a jako że pierwsze trzy już oglądałem to możemy obejrzeć czwarty.
Bez slowa włączyłam pierwszy odcinek owego sezonu i zaczęliśmy oglądać. Jednak po dwudziestu minutach ktoś zadzwonił do drzwi, domyśliłam się, że to dostawca pizzy i odłożyłam szybko laptopa na stolik i przebiegłam dosłownie mu dosłownie po nogach byle by dotrzeć pierwsza do drzwi i wziąć pizze, którą brunet nie chciał się podzielić. Kiedy już tam dobiegłam otworzylam szybko drzwi. Zanim młody chłopak zdarzyl powiedzieć dzień dobry ja mu przerwalam:
-Która pizza to pizza devil? -niski blondyn spojrzał na mnie jak na wariatkę jednak bez słowa wskazał palcem pierwsze pudełko. Szybkim ruchem zabrałam mu karton i już miałam się wycofywać gdy poczułam czyjeś ręce na biodrach - Cholera...
-Proszę - mój oprawca podał lekko zmieszanemu sprzedawcy należny banknot i odebrał pizze dalej trzymając mnie jedna ręką - Chciałaś tak nie ładnie uciec? Oj Angelika... ze mną nie tak łatwo.
Poczułam jak jego klatka piersiowa trzęsie się od śmiechu, korzystając z jego nieuwagi uciekłam na górę ze swoją zdobyczą i wpadłam do pierwszego lepszego pokoju. Zamknęłam szybko drzwi I osunęłam się po cienkiej powłoce która odgradzala mnie od Andy'ego. Rozejrzałam się po pomieszczeniu, okazało się że weszłam do jego pokoju.
-Nie zachowuj się jak dziecko.
-Sam się tak zachowujesz!-burknelam, usiadłam na lozku i założyłam nogę na nogę.
-Nie, zdecydowanie ty.- po tych slowach nacisnąl na klamkę która od razu ustąpiła. Cholera... zapomniałam zamknąć je na klucz. Nim zdążyłam się zorientować leżałam przygniecona przez ciało chłopaka. Jego twarz była niebezpiecznie blisko mojej, przełknęłam nerwowo ślinę i spojrzałam mu w oczy. Uśmiechnął się charyzmatycznie i sięgnął po pudełko z naszym jedzeniem, które leżało nad moja głową. Zanim ze mnie zszedł nachylił się i pocałował mnie w policzek - Idziesz?
Zmieszana pokiwałam głową, a mój towarzysz podał mi rękę żeby pomóc mi wstać. Przyjęłam jego pomoc i wyszliśmy z pokoju. Na korytarzu Andy położył mi rękę na biodrze - Co ty robisz? - posłałam mu nienawistne spojrzeniem i zrzuciłam jego rękę. Usiedliśmy na kanapie i patrzyliśmy wyczekująco na siebie.
- Nie oddam ci tej pizzy - powiedziałam hardo.
- Nie zabiorę ci jej. Ciekawe czemu... - zaśmiał się ironicznie, wywróciłam oczami i sięgnęłam po kawałek ciasta, który leżał w pudełku na kolanach mojego "rywala". Zaskakująco łatwo oddał mi ten kawałek, dałam na niego trochę sosów i zaczęłam jeść. Biersack poszedł za moim przykładem i tez zaczął jeść.
-Masz coś na nosie- pokazał palcem na mój nos, potarłam go jednak chłopak tylko pokręcił głową rozbawiony. Wyciągnął rękę i "starł" brud, jednak prawda jest taka ze pomazał mi polowe twarzy sosem. Uśmiechnął się niewinnie i wrócił do jedzenia swojej porcji. Wzięłam z niego przykład i się uśmiechnęłam, podniosłam się i wzięłam mój kawałek po czym trafiłam przez przypadek nim w twarz bruneta, a zaraz po tym spadła na jego koszule.
-Boziu jaka ze mnie niezdara!- powiedziałam przejęta, w duchu tylko modliłam się żeby nie wybuchnąć śmiechem.
-Nic się nie stało - podniósł się i ściągnął koszulkę. Rzucił ja na ziemię i z powrotem usiadł
- Dobra! Jak tam sobie chcesz! - fuknęłam zła i usiadłam na sofie, chłopak zadzwonił w końcu po nasze jedzenie.
-Dzień dobry, poproszę dwie duże pizzy. Tak, jedna hawajska a druga devil - podał jeszcze adres i usiadł koło mnie - Co ci?
-Dla kogo zamówiłeś hawajska? - spytałam i zmarszczyłam nos.
-No dla ciebie, przecież nie dla siebie.
-No chyba właśnie dla siebie. Ja biorę devil'a a ty wcinaj te ananasy - powiedziałam słodkim głosem, brunet spojrzał na mnie i popukał się w głowę.
-No mniejsza i tak będziesz jadł ananasa. W telewizji nic nie ma - założyłam ręce na piersi i spojrzałam się z wyrzutem na płaskie pudło przed nami.
-Nie pomyślałaś o tym żeby pościć coś z laptopa?
-Tak geniuszu, bo ja muszę o wszystkim myśleć - dźgnęłam go paznokciem w tors. Pokręcił z dezaprobatą głową i poszedł do góry najprawdopodobniej po laptopa. Po jakichś pięciu minutach, wrócił niosąc pod ręką srebrnego laptopa z tandetnym jabłuszkiem. Tsa... mówię, że jest tandetny a mam takiego samego brawo... Ponownie usiadł koło mnie i położył sobie urządzenie na kolanach.
-Oj nie nie! Ja wybieram!- zabrałam mu urządzenie i pokazałam mu język. Wyszukalam pierwszy sezon zaklinaczki duchów i zerknęłam kątem oka na mojego towarzysza.
-Jak chcesz to oglądać, to włącz czwarty sezon - spojrzałam na niego zdziwiona - no co? Oglądałem to, bo Ashley jest wiernym fanem, a jako że pierwsze trzy już oglądałem to możemy obejrzeć czwarty.
Bez slowa włączyłam pierwszy odcinek owego sezonu i zaczęliśmy oglądać. Jednak po dwudziestu minutach ktoś zadzwonił do drzwi, domyśliłam się, że to dostawca pizzy i odłożyłam szybko laptopa na stolik i przebiegłam dosłownie mu dosłownie po nogach byle by dotrzeć pierwsza do drzwi i wziąć pizze, którą brunet nie chciał się podzielić. Kiedy już tam dobiegłam otworzylam szybko drzwi. Zanim młody chłopak zdarzyl powiedzieć dzień dobry ja mu przerwalam:
-Która pizza to pizza devil? -niski blondyn spojrzał na mnie jak na wariatkę jednak bez słowa wskazał palcem pierwsze pudełko. Szybkim ruchem zabrałam mu karton i już miałam się wycofywać gdy poczułam czyjeś ręce na biodrach - Cholera...
-Proszę - mój oprawca podał lekko zmieszanemu sprzedawcy należny banknot i odebrał pizze dalej trzymając mnie jedna ręką - Chciałaś tak nie ładnie uciec? Oj Angelika... ze mną nie tak łatwo.
Poczułam jak jego klatka piersiowa trzęsie się od śmiechu, korzystając z jego nieuwagi uciekłam na górę ze swoją zdobyczą i wpadłam do pierwszego lepszego pokoju. Zamknęłam szybko drzwi I osunęłam się po cienkiej powłoce która odgradzala mnie od Andy'ego. Rozejrzałam się po pomieszczeniu, okazało się że weszłam do jego pokoju.
-Nie zachowuj się jak dziecko.
-Sam się tak zachowujesz!-burknelam, usiadłam na lozku i założyłam nogę na nogę.
-Nie, zdecydowanie ty.- po tych slowach nacisnąl na klamkę która od razu ustąpiła. Cholera... zapomniałam zamknąć je na klucz. Nim zdążyłam się zorientować leżałam przygniecona przez ciało chłopaka. Jego twarz była niebezpiecznie blisko mojej, przełknęłam nerwowo ślinę i spojrzałam mu w oczy. Uśmiechnął się charyzmatycznie i sięgnął po pudełko z naszym jedzeniem, które leżało nad moja głową. Zanim ze mnie zszedł nachylił się i pocałował mnie w policzek - Idziesz?
Zmieszana pokiwałam głową, a mój towarzysz podał mi rękę żeby pomóc mi wstać. Przyjęłam jego pomoc i wyszliśmy z pokoju. Na korytarzu Andy położył mi rękę na biodrze - Co ty robisz? - posłałam mu nienawistne spojrzeniem i zrzuciłam jego rękę. Usiedliśmy na kanapie i patrzyliśmy wyczekująco na siebie.
- Nie oddam ci tej pizzy - powiedziałam hardo.
- Nie zabiorę ci jej. Ciekawe czemu... - zaśmiał się ironicznie, wywróciłam oczami i sięgnęłam po kawałek ciasta, który leżał w pudełku na kolanach mojego "rywala". Zaskakująco łatwo oddał mi ten kawałek, dałam na niego trochę sosów i zaczęłam jeść. Biersack poszedł za moim przykładem i tez zaczął jeść.
-Masz coś na nosie- pokazał palcem na mój nos, potarłam go jednak chłopak tylko pokręcił głową rozbawiony. Wyciągnął rękę i "starł" brud, jednak prawda jest taka ze pomazał mi polowe twarzy sosem. Uśmiechnął się niewinnie i wrócił do jedzenia swojej porcji. Wzięłam z niego przykład i się uśmiechnęłam, podniosłam się i wzięłam mój kawałek po czym trafiłam przez przypadek nim w twarz bruneta, a zaraz po tym spadła na jego koszule.
-Boziu jaka ze mnie niezdara!- powiedziałam przejęta, w duchu tylko modliłam się żeby nie wybuchnąć śmiechem.
-Nic się nie stało - podniósł się i ściągnął koszulkę. Rzucił ja na ziemię i z powrotem usiadł
-Nawet ciesze się że jesteś taka niezdara. Dzięki tobie mam dwa kawałki.
Po raz kolejny wywróciłam oczami i usiadłam, zaczęliśmy jeść i walczyliśmy zaklinaczkę. Moj towarzysz ciągle mówił jaki to Melinda ma genialny tyłek, a ja miałam ochotę go zabić.
Xxx
Oglądaliśmy właśnie scenę, jak jakiś policjant zastrzelił Jima, a ja czułam że mam łzy w oczach. Zaraz pojawiła się Melinda zaczęła płakać a ja już niekontrokowalam łez które płynęły po moich policzkach.
-Ej nie płacz... to tylko serial to nie jest naprawdę - Andy spojrzał na mnie lekko zmieszany, a ja tylko pokiwałam głową i zaczęłam chlipać - oj no chodź tu.
Wstawił ręce, a ja się do niego przytuliłam, dopiero kiedy się uspokoiłam zauważyłam że przytulałam się do niego torsu chłopaka. Z zaczerwienionymi policzkami odsunęłam się od niego i wymamrotałam ciche podziękowanie. Spojrzalam na okno, za szyba było już ciemno.
-Która godzina?-spytałam cicho.
-23:09.
-Powinnam się już zbierać...- podnioslam się i potarłam ręce o spodnie.
-Odwieść cie do domu?
-Nie dziękuję, już wystarczająco dużo zrobiłeś. Dziękuję jeszcze raz za ta koszulkę.
-Dla mnie to nie problem ale jak sobie tam uwazasz... może zadzwonię chociaż po taksówkę ? Co do koszulki, mówiłem ci ze mam ich dużo. Po za tym moje są fajniejsze - wyszczerzył się
-Tak, poproszę. Nie znasz się! - walnęłam go lekko w ramię a on udał ze go to strasznie boli - głupi jesteś!
Zaczelismy się śmiać, kiedy juz się uspokoiłam poszłam po swoje ubrania do łazienki. Kiedy zeszłam chłopak stał z powrotem ubrany i z moja torebka w ręce.
-Zdecydowałem że jednak cie odwiozę, idziemy?
-Andy! -jęknęłam - Mówiłam ci ze nie chce cię wykorzystywać !
-Jednak ja nie chce żeby jakość stary oblech w taksówce cie macał! Bez dyskusji jedziemy.
-Tak tato...- powiedziałam zgryźliwie, a ten walnął mnie w tyłek. Odwróciłam się szybko i posłałam mu mordercze spojrzenie.
-Tata nie bije chyba córki w tyłek. No i nie mówi że córka ma całkiem fajny ten tyłek - powiedział z zadziornym uśmiechem.
W milczeniu doszliśmy do jego auta, które pewnie jest warte 10 razy tyle niż zarobie przez całe moje życie. Następnym razem muszę spytać się kim jest z zawodu ze ma tyle kasy....
_______________________________________________________________________
Witam ;3 Przepraszam że tyle zwlekałam z tym rozdziałem :c Nie mam kompletnie nic na swoje usprawiedliwienie;-; Mam nadzieje że się podoba, do następnego misie <3
Po raz kolejny wywróciłam oczami i usiadłam, zaczęliśmy jeść i walczyliśmy zaklinaczkę. Moj towarzysz ciągle mówił jaki to Melinda ma genialny tyłek, a ja miałam ochotę go zabić.
Xxx
Oglądaliśmy właśnie scenę, jak jakiś policjant zastrzelił Jima, a ja czułam że mam łzy w oczach. Zaraz pojawiła się Melinda zaczęła płakać a ja już niekontrokowalam łez które płynęły po moich policzkach.
-Ej nie płacz... to tylko serial to nie jest naprawdę - Andy spojrzał na mnie lekko zmieszany, a ja tylko pokiwałam głową i zaczęłam chlipać - oj no chodź tu.
Wstawił ręce, a ja się do niego przytuliłam, dopiero kiedy się uspokoiłam zauważyłam że przytulałam się do niego torsu chłopaka. Z zaczerwienionymi policzkami odsunęłam się od niego i wymamrotałam ciche podziękowanie. Spojrzalam na okno, za szyba było już ciemno.
-Która godzina?-spytałam cicho.
-23:09.
-Powinnam się już zbierać...- podnioslam się i potarłam ręce o spodnie.
-Odwieść cie do domu?
-Nie dziękuję, już wystarczająco dużo zrobiłeś. Dziękuję jeszcze raz za ta koszulkę.
-Dla mnie to nie problem ale jak sobie tam uwazasz... może zadzwonię chociaż po taksówkę ? Co do koszulki, mówiłem ci ze mam ich dużo. Po za tym moje są fajniejsze - wyszczerzył się
-Tak, poproszę. Nie znasz się! - walnęłam go lekko w ramię a on udał ze go to strasznie boli - głupi jesteś!
Zaczelismy się śmiać, kiedy juz się uspokoiłam poszłam po swoje ubrania do łazienki. Kiedy zeszłam chłopak stał z powrotem ubrany i z moja torebka w ręce.
-Zdecydowałem że jednak cie odwiozę, idziemy?
-Andy! -jęknęłam - Mówiłam ci ze nie chce cię wykorzystywać !
-Jednak ja nie chce żeby jakość stary oblech w taksówce cie macał! Bez dyskusji jedziemy.
-Tak tato...- powiedziałam zgryźliwie, a ten walnął mnie w tyłek. Odwróciłam się szybko i posłałam mu mordercze spojrzenie.
-Tata nie bije chyba córki w tyłek. No i nie mówi że córka ma całkiem fajny ten tyłek - powiedział z zadziornym uśmiechem.
W milczeniu doszliśmy do jego auta, które pewnie jest warte 10 razy tyle niż zarobie przez całe moje życie. Następnym razem muszę spytać się kim jest z zawodu ze ma tyle kasy....
_______________________________________________________________________
Witam ;3 Przepraszam że tyle zwlekałam z tym rozdziałem :c Nie mam kompletnie nic na swoje usprawiedliwienie;-; Mam nadzieje że się podoba, do następnego misie <3
